บทที่ 400

หรงฉือคิดเล็กน้อย แล้วลุกขึ้นยืน “ไว้เย็น ๆ ค่อยเล่าให้คุณฟังอีกที ฉันขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์ก่อน”

พบพูดจบ เธอก็แจ้งกับศาสตราจารย์หลิวและคนอื่น ๆ แล้วถือโทรศัพท์หมุนตัวเดินออกไปจากห้องอาหารส่วนตัว

มองแผ่นหลังที่เดินออกไปของเธอ สุดท้ายแล้วอวี้มั่วซวินพลันได้สติ ชั่วพริบตานั้น เขาเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

แม้จะบอกว่าในงานเลี้ยงสักงานหนึ่งเมื่อปีที่แล้ว ตอนที่เห็นหรงฉือกับจี้ชิงเยว่เต้นด้วยกันนั้น เขาเคยคิดเรื่องความเป็นไปได้ที่สองคนนั้นจะคบกันมาก่อนจริง ๆ

ทว่าหลังจากครั้งนั้น พวกเขาสองคนก็ไม่น่าจะได้มีการพบปะสังสรรค์อะไรต่อกัน ทำไมถึง...

เมื่อได้ยินคำพูดของอวี้มั่วซวิน กู้เหยียนก็มองไปทางหรงฉือโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่รู้เรื่องและไม่รู้จักจี้ชิงเยว่