บทที่ 391

หรงฉือพยักหน้า แล้วนั่งลงบนโซฟาข้าง ๆ โต๊ะกาแฟ

เฟิงถิงเซินสั่งออกไปอีกว่า “ให้คนชงกาแฟมาที”

เจียงเจ๋อ “กำชับคนไว้แล้วครับ”

สิ้นเสียงของเจียงเจ๋อ สวีเสว่น่าก็ยกกาแฟเคาะประตูเข้ามา

ครั้นเห็นว่าคนที่มาพบนั้นคือหรงฉือ เธอจึงชะงักไปเล็กน้อย “คุณหรง?”

สวีเสว่น่าคือคนที่มาทำงานแทนต่อจากเธอตอนที่เธอไปจากเฟิงซื่อ หลังจากหรงฉือออกไปแล้ว เธอกับสวีเสว่น่าก็ไม่ได้ติดต่อกันเลย

หรงฉือพยักหน้าพลางยิ้ม “ไม่เจอกันนานเลยนะ”

“ไม่เจอกันนานเลยค่ะ”

สวีเสว่น่าเองก็ยิ้มตอบ

ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมนัก เธอจะพูดคุยทักทายกับหรงฉือมากเกินไปก็ไม่ดี

เธอวางกาแฟที่ชงมาอย่างดีไว้ด้านหน้าหรงฉือกับเฟิงถิงเซินทีละแก้ว ขณะที่จะออกไป กลับนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จึงรายงานเรื่องงานจำนวนหนึ่งแก่เฟิงถิงเซิน