บทที่ 339

ผู้อาวุโสอวี๋ไม่แม้แต่จะสนใจเขาด้วยซ้ำ

หรงฉือได้ยินเขาพูดแบบนี้ ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป

เมื่อไม่มีใครสนใจเขา เฟิงถิงเซินก็ไม่ใส่ใจ เห็นว่าน้ำชาในแก้วของหรงฉือใกล้จะหมดแล้ว จึงยกกาน้ำชาดินเผาขึ้นมาเติมชาให้เธอกับผู้อาวุโสอวี๋

ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ดื่มชา หรือรับประทานอาหารกลางวัน หรงฉือก็แทบจะพูดอยู่กับผู้อาวุโสอวี๋และเฟิงจิ่งซินมากกว่า

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขามองออกว่าเธอไม่อยากคุยกับเขา หรือเฟิงถิงเซินเองก็ไม่อยากจะคุยกับเธอเหมือนกัน

ตอนบ่ายสองกว่า ๆ ตอนที่พวกเขาเตรียมจะออกจากบ้านตระกูลอวี๋ จู่ ๆ หรงฉือก็นึกขึ้นได้ว่า พวกเขาอยู่ในห้องเดียวกันมาเกือบสี่ชั่วโมง แต่ระหว่างนั้นกลับไม่ได้พูดคุยอะไรกันแม้แต่คำเดียว...

ผู้อาวุโสอวี๋ก็ย่อมสังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน