บทที่ 332

“ละครเวทีเหรอ? ละครอะไร? ดูได้จากที่ไหนครับ?”

“ละครเวทีดั้งเดิมของเมืองตูเฉิงค่ะ คิดว่าคุณคงจะไม่ชอบ”

ดวงตาของกู้เหยียนมืดหม่นลง เอ่ยว่า “นั่นก็ไม่แน่หรอก แม้ว่าผมจะเติบโตอยู่ในต่างประเทศ แต่ผมก็สนใจวัฒนธรรมภายในประเทศมาโดยตลอด เพียงแค่ไม่มีโอกาสได้สัมผัสอะไรมากนักก็เท่านั้นเอง”

หรงฉือได้ยินดังนั้น จึงทำได้แค่บอกเขาไป

หลังกู้เหยียนฟังเธอพูดจบ ก็ซื้อตั๋วออนไลน์บนซวิ่นตู้ทันที

หลังจากนั้นไม่นาน เพื่อนของเขาก็ติดต่อมาหาเขาแล้วพูดว่า “คุณชายใหญ่กู้ คืนนี้พวกเราไป...”

“ไม่ล่ะ เย็นนี้ฉันมีนัดแล้ว”

อีกด้าน หลังหรงฉือคุยโทรศัพท์กับกู้เหยียนเสร็จ ก็ยุ่งอยู่ตลอดจนถึงช่วงเที่ยงจึงจะได้หยุดพัก

เธอเหลือบดูปฏิทินแวบหนึ่ง ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าใกล้จะถึงวันเกิดของตานตานแล้ว คิดอยู่สักพัก…