บทที่ 327

เขาเพิ่งจะเข้ามาใกล้ กู้เหยียนก็สังเกตเห็นเขาแล้ว

เขาเม้มริมฝีปากด้วยความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย สายตาที่มองเฮ่อฉางปั่วพลันเปลี่ยนเป็นความเย็นชาทันที

เฮ่อฉางปั่วทำเป็นไม่เห็น ไม่ได้หยุดฝีเท้าที่ก้าวไปหาพวกเขาแม้แต่น้อย

เขาเดินมาด้านหน้าหรงฉือ หันไปทางหรงฉือตามธรรมชาติ “กำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอครับ?”

หรงฉือไม่ได้สังเกตว่าพวกเขากำลังเปิดศึกษาสงครามเย็นกันอยู่ ตอบกลับว่า “เรื่องงานค่ะ”

หรงฉือสามารถคุยกับกู้เหยียนอย่างสนุกสนานขนาดนี้ได้ ก็หมายความว่าความสามารถในสาขาวิชาคงจะไม่เลวทีเดียว

หรือก็คือ เปรียบเทียบกับเขาแล้ว หัวข้อสนทนาระหว่างหรงฉือและกู้เหยียนก็จะมีมากกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้กู้เหยียนยังทำงานอยู่ที่ฉางโม่อีกด้วย

โอกาสที่กู้เหยียนจะคลุกคลีกับหรงฉือก็มีมากกว่าเขา