บทที่ 320

ในช่วงเช้าของวันนั้น หรงฉือเพิ่งทำงานไปได้สักพัก เธอก็ได้รับแจ้งจากทางวารสารวิชาการด้านปัญญาประดิษฐ์ว่าวิทยานิพนธ์ของเธอผ่านการพิจารณาแล้ว

ผ่านไปครู่หนึ่ง อวี้มั่วซวินมาคุยกับเธอเรื่องงาน พอได้ทราบว่าวิทยานิพนธ์ของเธอผ่านการพิจารณาแล้ว เขาก็ไม่รู้สึกประหลาดใจเลย

เพราะอย่างไรเสีย มีผู้ทรงอิทธิพลอย่างหนานจื้อจือคนนี้อยู่ ในเมื่อหนานจื้อจือก็ยังรู้สึกว่าใช้ได้ เช่นนั้นวิทยานิพนธ์ของหรงฉือก็ต้องผ่านการพิจารณาได้อย่างไม่มีปัญหาแน่นอน

หลังจากคุยกันเรื่องงานเสร็จ หรงฉือดูเวลาแล้วพูดขึ้นว่า “ออกไปกินข้าวด้วยกันไหม?”

อวี้มั่วซวินนวดคลึงที่หว่างคิ้วเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยท่าทางปวดขมับเล็กน้อย “มีนัดแล้ว”

หรงฉือเงยหน้าขึ้น “ทำไมเหรอ?”

อวี้มั่วซวินเบ้ปาก “นัดบอดน่ะ…ปู่ผมเป็นคนจัดมาให้”