บทที่ 297

ยามบ่าย ขณะที่หรงฉือกำลังอยู่ในการประชุม เฟิงจิ่งซินก็โทรศัพท์เข้ามาหาเธออีกครั้ง

หรงฉือมองดู แล้วกดวางสายทันทีโดยไม่แม้แต่คิดอะไรให้มาก

เธอเพิ่งวางสายไป เฟิงจิ่งซินก็โทรเข้ามาอีกครั้งแล้ว

หรงฉือขมวดคิ้ว ยังคงไม่กดรับสาย

คราวนี้ เฟิงจิ่งซินก็ไม่ได้โทรเข้ามาหาเธออีก

หรงฉือประชุมต่อไป

เพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น โทรศัพท์ของเธอพลันดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ เป็นสายจากเฟิงถิงเซิน

หรงฉือเม้มปากแน่น แล้วกดปิดเครื่องไปเสียดื้อ ๆ

จนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากเธอประชุมเสร็จแล้ว ถึงได้เปิดโทรศัพท์ขึ้นอีกครั้ง

เธอเพิ่งกดเปิดโทรศัพท์ ก็เห็นข้อความที่เฟิงถิงเซินส่งมาหาเธอพอดี

[ซินซินเข้าโรงพยาบาลเพราะตกบันไดที่โรงเรียน]

หรงฉือชะงักไป หัวสมองของเธอขาวโพลนในทันที