บทที่ 292

อีกฟากหนึ่ง

ภายในห้องส่วนตัว

ฉีเกิงยิ้มพลางกล่าวว่า “พวกเราเจออัจฉริยะมาไม่น้อย แต่คนที่สร้างผลงานไม่ธรรมดาออกมาได้ทั้งที่อายุยังน้อยแบบเสี่ยวฉือนี่ กลับพบเจอได้น้อยนัก ฉันกับพวกหรงหงเลยอยากมาเจอหน้าหนูสักหน่อย หวังว่าจะไม่เป็นการสร้างความลำบากใจให้หนูนะ”

แม้ฉีเกิงจะเป็นผู้มีตำแหน่งสูง ทว่ากลับพูดจาสุภาพขนาดนี้ หรงฉือจึงพูดด้วยความเคารพ “ท่านพูดเกินไปแล้วค่ะ มีโอกาสได้พบท่าน นับว่าเป็นเกียรติสำหรับดิฉันมากกว่าค่ะ”

หรงหงยิ้ม พลางกล่าวกับฉีเกิง “เอาละ ๆ คุณก็อย่าไปทำให้เด็กมันตกใจเลย”

เขากับฉีเกิงคิดว่าหรงฉือเป็นคนรุ่นใหม่ที่โดดเด่นไม่เหมือนใครคนหนึ่งจริง ๆ เธอมีศักยภาพไร้ขีดจำกัด พวกเขาถือหางเธอมากทีเดียว เลยอยากได้เจอหน้า ได้ทำความรู้จักกับเธอสักหน่อย

พวกฉีเกิงกับหรงหงพูดจาสุภาพเป็นอย่างยิ่ง…