บทที่ 290

แต่ทว่า พอเห็นอวี้มั่วซวินกับหนานจื้อจือก็อยู่ที่นี่ด้วย การได้เจอหรงฉือในสถานการณ์แบบนี้ ก็ดูจะไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร

เหรินอี้อันก็คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเจอลูกชายของตัวเองอยู่ที่นี่เช่นกัน

เขาเอ่ยว่า “มางานสังสรรค์เหรอ?”

เหรินจี่เฟิง “ครับ”

ฉีเกิงยิ้มพร้อมกับพูดว่า “อี้อัน นี่ลูกชายคุณเหรอ?”

เหรินอี้อันยิ้มพร้อมกับตอบว่า “ใช่”

“ดูเป็นคนมีความสามารถ ไม่เลวเลย”

ฉีเกิง หรงหงและเหรินจี่เฟิง พวกเขาย่อมรู้ดีว่าตัวเองเป็นใคร

เขาก็รู้ด้วยว่าพ่อตัวเองสนิทกับพวกเขาอยู่พอสมควร

แต่ฉีเกิง หรงหงและหนานจื้อจือเป็นประเภทเดียวกัน ปกติมักจะยุ่งมาก ถึงแม้พวกเขากับพ่อเขาจะสนิทกัน แต่เขาก็ไม่เคยเจอหน้าพวกเขาแบบตรง ๆ มาก่อนเลย

เห็นฉีเกิงเป็นฝ่ายทักทายเขาก่อน เหรินอี้อันก็จับมือกับฉีเกิงอย่างสุภาพ จากนั้นพูดขึ้นว่า…