บทที่ 274

ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เที่ยงแล้ว

กลับไปทำอาหารกินที่บ้านคงจะไม่มีอารมณ์กิน

ที่จริงแล้ว ทุกคนก็ใช่ว่าจะอยากกินอาหารกลางวันเสมอไป

ทว่าอย่างไรก็ต้องกินข้าวอยู่ดี

หรงฉือ “พวกเรากินข้าวด้านนอกกันเถอะค่ะ”

ยายหรงพยักหน้า “ได้สิ เสี่ยวฉือหนูตัดสินใจได้เลย”

เมื่อถึงร้านอาหาร จอดรถเรียบร้อยแล้ว พวกหรงฉือและหรงฉ่างเซิ่งเพิ่งจะลงจากรถ ก็เห็นคนของตระกูลหลินและตระกูลซุน

พวกเขาก็มารับประทานอาหารที่นี่เช่นกัน

เพียงแต่ว่า พวกเขาเพิ่งมาถึง ก็มีคนจำหลินอู๋และหลินลี่ไห่ได้ เข้าไปคุยผูกสัมพันธ์กับพวกเขาอย่างกระตือรือร้น อยากจะเชิญพวกเขามารับประทานอาหารด้วยกัน

คนตระกูลหลินและตระกูลซุนก็สังเกตพวกหรงฉือแล้วเช่นกัน

คุณย่าซุนส่งรอยยิ้มเย้ยหยันมองไปที่พวกเขา

ซุนเยว่ชิงชำเลืองมองเล็กน้อย จากนั้นก็ละสายตาไปทางอื่น