บทที่ 264

เหรินจี่เฟิงกล่าวเสียงเรียบ “ทั้งสองท่านกำลังคุยอะไรกันอยู่เหรอครับ?”

เฟิงถิงเซินแค่นหัวเราะ “ยังไม่ทันได้คุยเลยครับ”

เหรินจี่เฟิงได้ฟังแต่ยังไม่พูดอะไร หรงฉือกลับเดินผ่านเขาไปเฉย ๆ อย่างนั้น โดยไม่มีทีท่าว่าจะทักทายเขาด้วยซ้ำ

เหรินจี่เฟิงมองแล้วก็เบือนสายตากลับมา ถึงเพิ่งค้นพบว่าเฟิงถิงเซินถือเครื่องดื่มไว้ในมือสองแก้ว “นี่คือ?”

เฟิงถิงเซิน “ไวน์ที่ให้คนผสมขึ้นพิเศษ ประธานเหรินจะลองสักหน่อยไหมครับ?”

เหรินจี่เฟิงชะงัก “อีกแก้วจะเอาไปให้คุณหลินเหรอครับ?”

“ครับ”

เหรินจี่เฟิงกำลังจะพูดบางอย่าง ในเวลานี้เอง จู่ ๆ เฟิงถิงเซินก็โพล่งออกมาว่า “ผมขอตัวสักครู่นะครับ เชิญประธานเหรินตามสบาย”

เหรินจี่เฟิงขมวดคิ้ว มองตามทิศทางที่เขาจากไป จึงพบว่าไม่รู้หลินอู๋ไปยืนอยู่กับอวี้มั่วซวินตั้งแต่เมื่อไร…