บทที่ 239

ตอนที่หรงฉือกับคุณยายหรงอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าเฟิงได้ประมาณครึ่งชั่วโมง เฟิงถิงเซินก็พูดขึ้นว่า “ผมออกไปข้างนอกแป๊บนึงนะครับ”

ในครึ่งชั่วโมงนี้ เฟิงถิงเซินแทบจะเป็นผู้ฟัง ไม่ค่อยพูดอะไรมากนัก

ได้ยินเขาพูดแบบนี้ คุณย่าเฟิงก็พูดอย่างไม่ชอบใจว่า “จะไปก็ไป”

เฟิงถิงเซินจึงออกจากห้องผู้ป่วยไป

พอออกไปครั้งหนึ่ง เกือบครึ่งชั่วโมงแล้วก็ยังไม่กลับมา

เมื่อครู่ป้าเฉินอยู่ด้วย ผลไม้ ขนมและน้ำชา ต่างก็ดูแลไม่ขาด

พอป้าเฉินไปได้ไม่นาน น้ำชาที่อยู่ในมือหรงฉือกับคุณยายหรงก็เย็นหมดแล้ว เธอจึงหยิบกาน้ำชาเล็ก ๆ เดินไปที่โต๊ะกาแฟ ตั้งใจจะชงชาแบบกังฟูใหม่อีกหนึ่งกา

คุณย่าเฟิงเห็นว่าหรงฉือลงมือทำด้วยตัวเอง ก็เพิ่งนึกถึงเฟิงถิงเซินขึ้นมา

เธอขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “ถิงเซินก็จริง ๆ เลย ไม่รู้ว่าไปทำอะไรอยู่…