บทที่ 214

เฟิงถิงเซินวางแก้วน้ำในมือลง ก่อนเอ่ยอย่างเกรงใจ “การได้เล่นหมากล้อมกับผู้อาวุโสฉิน ถือเป็นเกียรติของผมต่างหากครับ”

เฟิงถิงเซินเดินเข้ามา นั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามของผู้อาวุโสฉินแล้วพูดว่า “เช่นนั้นผู้อาวุโสฉินโปรดชี้แนะด้วยนะครับ”

พวกหลินอู๋กับเฮ่อฉางปั่วต่างพากันมาดูการแข่งหมากล้อม

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็มาดูด้วยเช่นกัน

แต่ทว่า พวกเขายืนอยู่ด้านหลังของผู้อาวุโสฉิน

พวกหลินอู๋กับเฮ่อฉางปั่วล้วนเล่นหมากล้อมเป็น

เมื่อเห็นหรงฉือเข้ามา ท่าทางดูตั้งอกตั้งใจดูมาก ราวกับว่าเธอก็เล่นหมากล้อมเป็นเหมือนกัน เฮ่อฉางปั่วจึงเดินเข้าไปหาพวกเขา

เขาถามหรงฉือ “เล่นหมากล้อมเป็นด้วยเหรอครับ?”

หรงฉือ “พอเป็นนิดหน่อยค่ะ”

อวี้มั่วซวิน “...”

ไม่ใช่พอเป็นนิดหน่อย แต่ว่า ‘เก่งมาก’ ต่างหาก

หากแต่เขาไม่ได้พูดมันออกมา