บทที่ 202

ยิ่งไปกว่านั้นหรงฉือกับเหรินจี่เฟิงยังไม่ถึงขั้นเป็นศัตรูกันด้วย

เพียงแต่ เรื่องนี้หรงฉือไม่ใช่ฝ่ายผิด จึงไม่อยากประนีประนอมง่าย ๆ

ตอนนี้ในเมื่อเหรินอี้อันเอ่ยปาก เธอก็สามารถไว้หน้าให้เขาได้

ทว่า...

ตอนนี้เอง เหรินอี้อันก็พูดเสียงอ่อนโยน "เสี่ยวฉือ เธอไม่ต้องรีบ คิดให้ดีก่อนค่อยตอบลุงทีหลังก็ได้"

หรงฉือ "ค่ะ"

เหรินอี้อันพูดอีกครั้ง "ส่วนจี่เฟิง เธอปฏิบัติต่อเขาตามที่ตัวเองต้องการก็พอ ไม่ต้องไว้หน้าลุง"

หรงฉือพูด "เข้าใจแล้วค่ะ"

เหรินอี้อันยิ้ม ให้กับความซื่อตรงของเธอ "โอเค งั้นลุงไม่รบกวนเธอแล้ว ครั้งหน้าถ้าว่างค่อยคุยกันอีกนะ"

"ค่ะ สวัสดีค่ะ"

หลังวางสาย หรงฉือครุ่นคิด และโทรหาหนานจื้อจือ

หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมง หนานจื้อจือจึงเพิ่งโทรกลับมา "มีอะไร?"

หรงฉือเล่าสถานการณ์คร่าว ๆ ให้ฟัง