บทที่ 180

เฟิงถิงเซินกล่าว “ฉันไม่รีบ นายไปก่อนเถอะ”

ได้ยินเขาพูดแบบนี้ เฮ่อฉางปั่วกล่าว “โอเค”

เฮ่อฉางปั่วเดินไปหาหรงฉือ “ประธานอวี้ คุณหรง”

เมื่อเห็นว่าเป็นเขา รอยยิ้มของอวี้มั่วซวินจางลงเล็กน้อย “ที่แท้ก็เป็นประธานเฮ่อนี่เอง”

หรงฉือก็กล่าวอย่างสุภาพเช่นกัน “ท่านประธานเฮ่อ”

ในตอนนี้ เหรินจี่เฟิงก็เดินเข้ามาเช่นกัน

แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเฮ่อฉางปั่วคือ เขาทักทายแค่อวี้มั่วซวิน “ประธานอวิ้”

รอยยิ้มของอวี้มั่วซวินจางลงมากกว่าเดิม “ประธานเหรินก็มาด้วยเหรอครับ? ขอโทษด้วย เมื่อครู่วุ่นวาย ผมไม่ทันได้มอง”

เหรินจี่เฟิงสังเกตได้ว่าอวี้มั่วซวินไม่อยากเจอหน้าเขามากกว่าครั้งก่อนที่พบกันได้โดยธรรมชาติ

เขาไม่แปลกใจกับเรื่องนี้มากนัก

เขาชำเลืองมองหรงฉืออย่างเยือกเย็น