บทที่ 164

หรงฉือรับมา

มันคือหนังสือสัญญาหย่าฉบับหนึ่ง

เงื่อนไขข้อแรกระบุไว้ว่าเขาขอสิทธิ์ในการเลี้ยงดูเฟิงจิ่งซิน

ส่วนที่เหลือ ล้วนเป็นทรัพย์สินที่เขาแบ่งให้กับเธอ ซึ่งมีมากมายจนลายตา เขียนระบุรายละเอียดไว้หลายหน้าทีเดียว

ที่เธอหาเขา ก็เพราะว่าอยากจะถามถึงความคืบหน้าเรื่องหย่าร้างของพวกเขานั่นแหละ

ตอนนี้ได้เห็นใบหย่าฉบับนี้แล้ว เธอก็พลิกดูเล็กน้อย ไม่ได้อ่านแบบลงลึกถึงรายละเอียด ก็วางกลับไปบนโต๊ะเหมือนเดิม ก่อนจะเอ่ยว่า “ฉันไม่มีอะไรจะแย้ง”

พูดไปพลางเปิดกระเป๋าออก ควานหาปากกาออกมาแล้วตั้งท่าจะลงนาม

ปีนั้นหรงฉือใช้วิธีสกปรกจับเฟิงถิงเซิน

แม้จะไม่ยี่หระต่อคนอย่างหรงฉือ แต่ว่าหลายปีมานี้หรงฉือรักเฟิงถิงเซินเพียงใด ไม่ว่าจะเป็นตัวเฟิงถิงเซินเองหรือว่าฉีอวี้หมิง ก็ล้วนเห็นอยู่ในสายตาทั้งสิ้น