บทที่ 159

พูดได้อีกอย่างว่า คนที่รับสายนั้นคือหลินอู๋

เฟิงจิ่งซินโกหกต่อหน้าหรงฉือ จึงรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย "แม่คะ งั้นครั้งหน้าแม่ไปส่งหนูที่โรงเรียนนะ"

หรงฉือพูด "ได้"

หรงฉือกับเฟิงถิงอีผ่านทางเดียวกัน

พวกเขานั่งรถคันเดียวกันออกไป

เฟิงถิงอีพลาดการอ่านหนังสือช่วงเช้า จึงมาท่องหนังสือในรถ

ได้ยินเขาท่องตะกุกตะกัก หรงฉือได้ยินก็เตือนความจำเขาไปคำสองคำ

เฟิงถิงอียกนิ้วโป้งนิ้วหนึ่งให้หรงฉือ "พี่สะใภ้ความจำดีมากจริงๆ"

รถถึงโรงเรียนของเฟิงถิงอีก่อน

หรงฉือก็จบการศึกษาจากโรงเรียนนี้เหมือนกัน

เห็นโรงเรียนที่คุ้นเคย ก็ทำให้หรงฉือนึกถึงความทรงจำส่วนหนึ่งในอดีต

แต่เธอไม่ทันได้นึกอย่างละเอียด เฟิงถิงอีก็ลงรถไปแล้ว และพูดกับหรงฉือ "พี่สะใภ้ ไว้เจอกันนะครับ!"

"อืม ไว้เจอกัน"

รถขับเข้าไปในถนนอีกครั้ง