บทที่ 129

“ใช่”

ซุนลี่เหยาแค่นเสียง “หล่อนนี่มันหน้าไม่อายจริง ๆ!”

พูดถึงตรงนี้ เธอก็รู้สึกไม่พอใจขึ้นมาอีก “คนเก่งกาจขนาดนั้นไปอวยพรวันเกิดให้ยายแก่คนนั้น เป็นเพราะพวกเขาสนิทกันมากเหรอ?”

“ไม่ใช่หรอก” น้ำเสียงของหลินอู๋เย็นชา “พวกเขาแค่พอจะรู้จักกันบ้างเท่านั้นแหละ”

ในความคิดของเธอ หรงฉือรู้จักหนานจื้อจือผ่านทางอวี้มั่วซวิน

การที่วันนี้หนานจื้อจือปรากฏตัวที่บ้านตระกูลหรง คงเป็นเพราะอานิสงส์ของอวี้มั่วซวินเสียมากกว่า

ซุนลี่เหยา “อ้อ อย่างนั้นก็ยังดีหน่อย”

เฮ่อฉางปั่วและฉีอวี้หมิงนั่งอยู่ที่โต๊ะถัดจากหลินอู๋ และอยู่ด้านหลังเธอไม่ไกลนัก

เดิมทีเฮ่อฉางปั่วกำลังทานอาหารอย่างเงียบ ๆ เมื่อได้ยินคนพูดว่าหนานจื้อจือไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดที่บ้านตระกูลหรง เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถามว่า…