บทที่ 122

นั่นก็หมายความว่า เขาจะไม่มาร่วมงาน

แล้วเธอจะถามให้มากความไปทำไม

ดังนั้น ตอนนี้เธอจึงไม่พูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว ก่อนจะวางสายไปทันที

เฟิงถิงเซินเองก็ดูเหมือนจะไม่ทันสังเกตว่า หรงฉือที่เมื่อก่อนทุกปีจะต้องถามเขาเสมอว่าจะกลับไปฉลองวันเกิดให้คุณยายที่บ้านตระกูลหรงเป็นเพื่อนเธอได้หรือไม่ ปีนี้กลับไม่ได้ถามคำถามนี้กับเขาเลย

หลังจากหรงฉือวางสายไปแล้ว เขาก็ส่งโทรศัพท์คืนให้เฟิงจิ่งซินพลางพูดว่า “พรุ่งนี้ตอนเย็นคุณแม่จะมารับลูกไปบ้านคุณยายนะ วันเสาร์ลูกต้องเชื่อฟังคุณแม่ ห้ามวิ่งเล่นซนไปไหนเด็ดขาด”

เฟิงจิ่งซินเม้มปากเล็ก ๆ “แต่ว่า...”

เฟิงถิงเซินไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่ใช้สายตาเรียบเฉยจ้องมองเด็กหญิง

เมื่อเฟิงจิ่งซินเห็นดังนั้น ก็เข้าใจว่าไม่มีทางต่อรองได้อีก จึงจำต้องตอบอย่างไม่เต็มใจนักว่า “รู้แล้วค่ะ...”