บทที่ 112

เฟิงถิงเซินหัวเราะ “ไม่เป็นไร ไหนว่าคุณย่าคุณชอบไง? ประมูลเถอะ”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของเฟิงถิงเซิน หัวใจของหลินอู๋พลันชุ่มชื่น เธอยกป้ายอีกครั้ง “300 ล้าน”

เหรินจี่เฟิงตามมาติด ๆ “350 ล้าน”

พูดจบ ก็เอ่ยกับเฟิงถิงเซินเสียงดัง “ประธานเฟิง ผู้อาวุโสที่บ้านผมชอบวัตถุโบราณแบบนี้ คุณพอจะช่วยไว้หน้ากันสักครั้งได้ไหมครับ?”

เฟิงถิงเซินมองไป แล้วยิ้มตอบอย่างรักษามารยาท “ต้องขอโทษประธานเหรินด้วย ที่บ้านผมก็มีผู้อาวุโสชอบเหมือนกัน”

บทสนทนานี้พวกเขาก็ไม่กลัวคนอื่นจะได้ยินเลย

หรงฉือกับฉู่จื่อหลานจึงย่อมได้ยินแล้วเช่นกัน

แจกันดอกไม้นี้จะประมูลไปให้คุณย่าหลิน

แต่เฟิงถิงเซินกลับเรียกอีกฝ่ายว่าผู้อาวุโสของตัวเอง จะเห็นได้ว่าเขามองตระกูลหลินเป็นครอบครัวของตัวเองไปแล้ว

จุดนี้ เมื่อเทียบกับท่าทีของเขาที่มีต่อครอบครัวเธอแล้ว…