บทที่ 0082

เฮ่อฉางปั่วมองเฟิงถิงเซินชั่วครู่ ก่อนจะรับแก้วเหล้ามา “ขอบใจ”

ทั้งสองคนชนแก้วกัน จากนั้นดื่มไปพลางพูดคุยกัน

ครู่ต่อมา จู่ ๆ เฟิงถิงเซินก็จ้องเขา

เฮ่อฉางปั่วเงยหน้าขึ้นถามว่า “มีอะไรเหรอ?”

ฉีอวี้หมิงเอ่ยตอบว่า “วันนี้นาย ดูแปลก ๆ นะ”

เฟิงถิงเซินหัวเราะเบา ๆ

ซึ่งเป็นการแสดงว่าเห็นด้วยกับคำพูดของฉีอวี้หมิง

เฮ่อฉางปั่วเอ่ยเสียงเรียบและสีหน้านิ่งเฉยว่า “เหรอ?”

ฉีอวี้หมิงเลิกคิ้ว “ไม่เหรอ?”

เฮ่อฉางปั่วจิบเหล้า แต่ไม่พูดอะไร

ในตอนนั้นเอง ก็มีคนเดินเข้ามาทักทายพวกเขา

หลังจากคน ๆ นั้นจากไป เฮ่อฉางปั่วก็มองดูนาฬิกา และกลัวว่าตานตานจะหิว ขณะที่เขาตั้งใจจะไปหาตานตาน ก็เห็นตานตานกับเฟิงจิ่งซินเดินกลับมาพอดี

ตานตานถามว่า “คุณลุง หนูไปกินเค้กตรงนั้นได้ไหมคะ?”

ตานตานเป็นเด็กที่มีภาวะแพ้ง่าย มีหลายอย่างที่กินไม่ได้…