บทที่ 0068

หลินอู๋ยิ้มจางๆ แล้วพูดว่า “ไว้ค่อยว่ากันอีกที”

หมายความว่าหลินอู๋สามารถมาทำงานที่นี่เมื่อไหร่ก็ได้ถ้าเธอต้องการ

เฟิงถิงเซินปฏิบัติอย่างลำเอียงมากเสียจนหรงฉือไม่อยากนับอีกต่อไปแล้ว

เธอยกแก้วน้ำขึ้นจิบหนึ่งคำ ในขณะนั้นเอง เธอสังเกตเห็นว่ามีคนๆ หนึ่งยืนอยู่นอกประตูกระจก

เธอจึงเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

เฟิงถิงเซิน

เธอไปชั่วขณะ

เฟิงถิงเซินก็มองเห็นเธอเช่นกัน แต่สายตาของเขากลับไม่ได้จดจ่อที่เธอ

เมื่อหรงฉือหันหน้ากลับมาก็เห็นหลินอู๋ยิ้มอ่อนๆ ไปทางประตู เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังทักทายกับเฟิงถิงเซิน

จากนั้นหลินอู๋ก็พูดกับประธานจินว่า “ฉันขอตัวก่อนนะคะ”

ประธานจินกับผู้อำนวยการเฉวียนถึงได้สังเกตว่าเฟิงถิงเซินมาแล้ว

ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยงแล้ว เห็นได้ชัดเจนว่าเฟิงถิงเซินตั้งใจลงมารับหลินอู๋ไปทานข้าว