บทที่ 0040

เฉิงหยวนพูดว่า “งั้นกาแฟ...”

“เอาออกไป แล้วเอาน้ำอุ่นมาแทน”

“ครับ”

ตอนเที่ยง อวี้มั่วซวินออกไปกินเลี้ยง

หรงฉือจึงทานข้าวที่โรงอาหารของบริษัทคนเดียว

เมื่อเพื่อนร่วมงานในแผนกเดียวกันเห็นเธอ ถึงแม้พวกเขาจะแสดงท่าทีสุภาพกับเธอ แต่กลับไม่ใกล้ชิดกับเธอ

หรงฉือก็ไม่ได้สนใจ

หลังทานอาหารเที่ยงเสร็จ เธอก็กลับไปทำงานที่ค้างอยู่ต่อ

เมื่อตอนบ่ายห้าโมงเย็นกว่า ๆ เธอไปหาซูอวี่เฉวียนแล้วพูดว่า “ฉันทำใกล้จะเสร็จแล้ว คุณจะดูไหม?”

“อะไรนะ?”

ซูอวี่เฉวียนยังไม่ทันตั้งตัว พอดูเนื้อหาที่หรงฉือส่งมา ตอนแรกเขายังงงๆ อยู่ แต่พอดูไปเรื่อยๆ เขาก็เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“เธอ... เธอทำเสร็จหมดแล้วเหรอ?”

นี่มันงานที่เย่ชิวอวี่ต้องใช้เวลาทำตั้งสิบกว่าวันเลยนะ!

เธอ... เธอใช้เวลาไม่ถึงวันก็เข้าใจทั้งหมดด้วยตัวเอง…